About the author

4 Comments

  1. 1

    Abraxas

    Μου άρεσε το άρθρο σου και νομίζω καλά θα κάνουμε να αρχίσουμε να φοβόμαστε και το φόβο γιατί όντως οδηγεί σε υπεραπλουστεύσεις και λάθος κρίσεις. Βασικά μου έφερε στο μυαλό κάτι σχετικά με το γεγονός ότι τα παιδιά πιστεύουν τα πάντα που τους λέει ένας μεγαλύτερος και πέφτουν δυστυχώς συχνά θύματα προπαγάνδας. Φυσικά για ένα παιδί είναι, επίσης, θέμα επιβίωσης να υπακούει στις συμβουλές (ή εντολές) των μεγαλυτέρων του. Αν επέλεγε π.χ. την επιστημονική μέθοδο για να τεστάρει την ορθότητα των συμβουλών αυτών, όπως του «Μη παίζεις παιδί μου κοντά στο δρόμο…» θα είχε μάλλον τραγικά αποτελέσματα :-).
    Και είναι γνωστό πως έχουν γίνει πολλές έρευνες για να μπούνε κάποιοι στο μυαλό των παιδιών ούτως ώστε να πουλήσουν ένα αναψυκτικό λόγου χάριν, και γιατί όχι και μια ιδεολογία. Οι γονείς μας το κάνουν πολύ καλά από μόνοι τους έτσι κι’αλλιώς:-).
    Δεκτό ότι χρειαζόμαστε και το φόβο αλλά μη γινόμαστε και θύματα του.

    Reply
  2. 2

    Barbie

    Ομορφα τα λες φίλε μου, μαζί σου.

    Reply
  3. 3

    krap

    Βασικά είναι θέμα ανάπτυξης της κρίσης. Γιατί αν λόγου χάρην κάποιος δε φοβηθεί τη πρέζα και την αρχίσει… Επομένως σε μερικά ζητήματα καλή είναι η πρόληψη και η καλλιέργεια φόβου από συγγενείς κλπ.

    Reply
  4. 4

    Juan

    Ωραίο το αρθράκι! Συγχαρητήρια!

    Στον από πάνω φίλο, να απαντήσω ότι το παράδειγμα που φέρνει αναιρεί την προηγούμενη πρότασή του… Αντί να μην αρχίσει την πρέζα απλώς επειδή φοβάται καλύτερα να ζυγίσει λογικά το αν θα το κάνει ή όχι… Διότι έτσι όπως το αναφέρεις ένα εύκολο αντι-παράδειγμα θα ήταν ότι μπορεί κανείς να πιστέψει, για παράδειγμα, τη μητέρα του και να μην αθληθεί («Πρόσεχε, αγόρι μου, θα σπάσεις κανένα πόδι»), φοβούμενος ενδεχόμενο τραυματισμό και έτσι μακροπρόθεσμα να κάνει κακό στην υγεία του (αφού δεν θα αθλείται)…

    Reply

Πείτε την γνώμη σας

Powered by Social Mind