Τον τίτλο του γηραιότερου ανθρώπου του κόσμου κράτησε για 38 ημέρες η Μαρία Ντε Ζεζούς από την Πορτογαλία. Η Πορτογαλίδα γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου το 1893 και έγινε ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο σε ηλικία 115 ετών όταν απεβίωσε η επίσης 115 ετών Αμερικανίδα Έντνα Πάρκερ.

Δυστυχώς για την Μαρία ο τίτλος έμεινε στα χέρια της μόνο για 38 ημέρες καθώς απεβίωσε σήμερα στον δρόμο για το νοσοκομείο όταν αισθάνθηκε έντονη δυσφορία. Πλέον, γηραιότερος άνθρωπος του κόσμου είναι η Αμερικανίδα Γερτρούδη Μπέινς, γεννημένη στις 6 Απριλίου 1894 στο Λος Άντζελες.

Άρα, τώρα ξέρετε πως αν θέλετε να κατακτήσετε και εσείς τον τίτλο του γηραιότερου ανθρώπου πρώτον θα πρέπει να φτάσετε στην ηλικία των 114 ή 115 ετών (τουλάχιστον) και… να είστε γυναίκα!

Αν βγείτε αυτή τη στιγμή στο δρόμο και ρωτήσετε τους πρώτους 10 ανθρώπους που θα βρείτε μπροστά σας ποια είναι τα όνειρά τους για το μέλλον, είμαι σίγουρος ότι οι περισσότεροι θα δώσουν απαντήσεις που ταιριάζουν στα εξής, “θα ήθελα να βρω μια καλή, καλοπληρωμένη δουλειά”, “θα ήθελα να έχω ένα μεγάλο σπίτι με αρκετές ανέσεις”, “θα ήθελα να ταξιδεύω συνέχεια”, “θα ήθελα να έχω αρκετά λεφτά για να ικανοποιώ τις ανάγκες μου και της οικογένειάς μου” κτλ. Αν αναζητήσουμε κάτι κοινό σε όλα τα παραπάνω θα βρούμε σίγουρα την ανάγκη του ανθρώπου να αποκτήσει χρήματα τα οποία όπως νομίζει του προσφέρουν ένα εισητήριο προς την ελευθερία και την ανεξαρτησία.

Είναι όμως έτσι; Γιατί υπάρχει και η άλλη γνώμη ότι μαζί με την ανάγκη για χρήματα, ή μάλλον για όλο και περισσότερα χρήματα, έρχεται η εξάρτηση και η δίψα. Ζώντας σε μία κοινωνία που κινείται γύρω από υλικά αγαθά και από απόψεις που προωθούν το χρήμα και όσους το έχουν, ένα είναι σίγουρο και αυτό είναι το κίνητρο που προσφέρει αυτή η κοινωνία στους ανθρώπους της. Βγάλε λεφτά, γίνε κάποιος, αγόραζε όσα περισσότερα αγαθά μπορείς και ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ καλύτερος από τον διπλανό σου. Και όταν υπάρχουν τέτοια κίνητρα τότε ακολουθούν και άλλα δινά… Επομένως, αυτή η εξάρτηση οδηγεί  πολλές φορές στη δίψα. Και λέω πολλές φορές και όχι όλες, γιατί υπάρχουν και αρκετοί εκεί έξω που είναι αυτάρκεις με όσα μπορούν να αποκτήσουν.

Όμως πόσο δύσκολο είναι σε μία τέτοια κοινωνία σαν τη δική μας να παραμείνεις αυτάρκης όταν καθημερινά προσπαθούν να σου δημιουργήσουν ψεύτικες ανάγκες, όταν για κάθετι ώραιο που θες να ζήσεις πρέπει να δανειστείς χρήματα για να το αποκτήσεις, όταν αρχίζεις να πιστεύεις ότι το να έχεις περισσότερα χρήματα στην τσέπη από ότι συνήθως σε κάνει πιο ισχυρό. Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο. Φαίνεται πως σε μία ανταγωνστική κοινωνία που κινείται με βάσει το κέρδος τελικά δεν έχουμε και πολλές επιλογές. Εδώ ταιριάζει απόλυτα πιστεύω το εξής, “Αν θέλεις να ζήσεις τη ζωή σου, βγάλε χρήματα”. Και δεν έχεις τον τρόπο να βγάλεις τα χρήματα που χρειάζονται καμία φορά, μην ανησυχείς! Εδώ είναι οι τράπεζες να σε “βοηθήσουν”.

(συνέχεια…)