Ο Jake One είναι hip-hop παραγωγός από το Seattle των Ηνωμένων Πολιτειών και το 2008 έβγαλε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες δίσκους της χρονιάς (με τίτλο “White Van Music”) όσον αφορά την underground σκηνή, αλλά και την γενικότερη (και αρκετά πετυχημένη) τάση που επικρατεί να βγαίνουν άλμπουμς από beatmakers με rappers ως καλεσμένους (featurings, guest appearences, όπως θέτε πείτε το).

Ο Freeway είναι rapper από τη Philadelpheia των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκτός του ότι δε μου άρεσαν ποτέ τα αλμπουμς/ mixtapes του, κυρίως λόγω παραγωγών (καλά, δεν ήταν και για πέταμα, οι στίχοι του δεν είναι και άσχημοι, ίσα ίσα, αλλά η μουσική είναι τόση πολλή πλέον που δεν έκατσα να ακούσω ούτε ένα τραγούδι του για δεύτερη φορα), δεν μου αρέσει καθόλου και η φάτσα του.

Τώρα όμως? Τώρα όμως??? ΤΩΩΩΡΑ ΟΜΩΩΩΩΩΩΣΣΣΣ???? Ο Jake One και ο Freeway ενώνουν τις δυνάμεις τους για ένα συνεργατικό άλμπουμ που θα κυκλοφορήσει στα μέσα του μήνα (16 φεβρουαρίου από ότι μου είπε ένας φίλος που του αρέσει ο Freeway) από την εταιρία-θρύλο στο χώρο της ανεξάρητης hip-hop σκηνής, Rhymesayers. Ο τίτλος του άλμπουμ είναι “The Stimulus Package” και από τα ελάχιστα δείγματα που άκουσα μου άρεσαν όλα αρκετά έως πολύ, αλλά αυτό που με ενθουσίασε είναι η συσκευασία και το booklet του δίσκου.  Όσοι με ξέρουν γνωρίζουν ότι μου αρέσει πολύ το hip-hop, και επίσης μου αρέσει να αγοράζω cd και βινύλια. Μανιωδώς. Έχω ψύχωση με τα booklets (όχι, η ψηφιακή μορφή σε .pdf ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ BOOKLET) και γενικά μου αρέσει να χαϊδεύομαι με τις θήκες digipak και… εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε……… σόρρυ. Ξανά στο θέμα. Πατήστε “συνέχεια” για να δείετε το βίντεο με τη συσκευασία, την tracklist καθώς και λινξ για τις σελίδες στο myspace και άμα θέλετε ακούστε και κανένα κομμάτι.

(συνέχεια…)

Ωραία, έγινα τελεία, σημείο. Και στίγμα να το πεις δεν είναι λάθος. Κι εκεί που απολάμβανα αμέριμνη την ηρεμία μου, ξάφνου περνάει από πάνω μου μια γραμμή! Γραμμή βιαστική, Την πατήσαμε, σκέφτηκα.

«Σήκω», μου λέει,  «έχεις ταξίδι, τι νόμιζες δηλαδή, έτσι εύκολα θα ξεμπέρδευες από εμένα; Σήκω, πρέπει να έρθεις μαζί μου.»

« Άσε με, δεν πάω πουθενά.» διαμαρτυρήθηκα «καλά είμαι εδώ ήρεμη.»

«Σήκω, έχεις ταξίδι» επιμένει, με αρπάζει από το μανίκι και πατάει το γκάζι ξαναρχίζοντας την ξέφρενη πορεία.

«Και που πας; Που πάμε;»

«Δεν ξέρω, αυτό μόνο αν έρθεις θα το μάθεις»

(συνέχεια…)