About the author

Έλενα Κρητικού

Μετά από πολλές εμβρυικές σκέψεις, ένα μεσημέρι του Νοέμβρη πήρα και εγώ τη σειρά μου για να βγω στο φως του έξω κόσμου. Με τα μάτια της τότε, τετράχρονης αδερφής μου έσκασα στο κατώφλι της πόρτας, τυλιγμένη, ως δώρο, με ροζ φιόγκους και αμπαλάζ. Το 1993, η πρώτη μου δημόσια εμφάνιση σε γιορτή του νηπιαγωγείου του Αγίου Δημητρίου Αττικής, με εμένα ανεβασμένη πάνω σε καρεκλάκι και ένα μικρόφωνο να κρέμεται από το ταβάνι, που μετά βίας πλησίαζε το στόμα μου για να ακουστούν τα σίγουρα, μπερδεμένα λόγια του παρακάτω: «Στο δελτίο του καιρού η Κατίνα Κατουρού…» σηματοδοτεί 13 χρόνια μετά, την εισαγωγή μου στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το πρώτο μου άρθρο δημοσιεύτηκε το Νοέμβρη του 2008 σε μία δημοτική εφημερίδα, ενώ το χρονικό διάστημα 2009- 2010 άσκησα την πρακτική μου στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ και παράλληλα, έκανα κάποιες εκπομπές ταξιδιωτικού περιεχομένου, στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του Παντείου. Αυτό τον καιρό, ετοιμάζω ρεπορτάζ για τα πάτρια εδάφη, στο ενημερωτικό portal της Λακωνίας, ενώ ελπίζω σε ένα πολύ καλό ξεκίνημα στο newsfilter.gr. Wish me good luck!

4 Comments

  1. 1

    Παναγιώτης

    Ιστορία γλυκιά και ανθρώπινη σε ταξιδεύει σε ξεκουράζει σε προβληματίζει , θα έπρεπε να δια βάζουμε ποιο συχνά τέτοια διηγήματα .

    Reply
  2. 2

    Λένα

    Ειλικρινείς και ζεστοί άνθρωποι!…»Ήμαστε όλοι αγαπημένοι, μια γροθιά.» Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…
    Ευχαριστούμε!

    Reply
  3. 3

    Παναγιώτα

    Τί ωραίο! Και τα έκλεισε ο Γιωργάκηςτα 98 και θα ξεπεράσει τα 100! Πρέπει.
    Εξαιρετικό, τρυφερό, συγκινητικό, αληθινό…
    Αχ, αυτοί οι άνθρωποι!

    Reply
  4. 4

    Γιαννης

    Καταπληκτικη ιστορια-αφιερωμα για εναν υπεροχο ανθρωπο,ενα μεγαλο μπραβο κ`στη δημοσιογραφο αλλα κ στην μαιρη(κορη του καπετανιου)κ`λευτερη(γαμπρο του)που για κεινον οι δυο τους ειναι το οξυγονο του…

    Reply

Πείτε την γνώμη σας

Powered by Social Mind