Είναι ευρέως γνωστό ότι η Αγγλική γλώσσα βρίθει από Ελληνικές λέξεις ή λέξεις που προέρχονται από Ελληνικές ρίζες και παράγωγα. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές περιπτώσεις όπου οι Άγγλοι του κούρασαν πραγματικά με τις αντιγραφές των λέξεων.

Για να μπούμε στο ψητό, πρόσφατα έμαθα για μία αρκετά περίεργη φοβία με ακόμα πιο περίεργη ονομασία. Η ονομασία προέρχεται από ελληνική ρίζα αλλά ευτυχώς (δόξα τω Θεό να λέμε) δεν την χρησιμοποιούμε την εν λόγω λέξη στα Ελληνικά.

Σε ποια λέξη αναφέρομαι; Μα φυσικά (απορώ γιατί δεν το είχατε βρει μέχρι τώρα) στην Hexakosioihexekontahexaphobia. Η hexakosioihexekontahexaphobia είναι η φοβία που περιγράφει όσους τρέμουν το 666! Ναι, καλά διαβάσατε! Αυτοί που φοβούνται το 666 πάσχουν από μία αναγνωρισμένη φοβία και σαν να μην έφτανε αυτό, αυτή η φοβία ονομάζεται hexakosioihexekontahexaphobia!

Συνεπώς, μετά την Λαχανοφοβία και την Παπιοφοβία, τώρα υπάρχει και η Εξακοσιαεξηνταεξοφοβία.

Ένας επιχειρηματίας στην Νότια Κορέα βρήκε έναν πολύ ωραίο, πλην όμως παράνομο, τρόπο για να αυξήσει το εμπόρευμά του! Ο Mr Park ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος που εμπορεύονταν μεταχειρισμένα είδη (ρούχα, παπούτσια, κλπ). Δύσκολοι οι καιροί, απ’ ότι φαίνεται, για τα μεταχειρισμένα, συνεπώς ο Park έπρεπε να σκεφτεί κάτι έξυπνο.

Ο εν λόγω κύριος, λοιπόν, πήγε σε μνημόσυνα, νοσοκομεία, ναούς και αλλού, όπου οι παρευρισκόμενοι έβγαζαν τα παπούτσια τους πριν μπουν στο κτήριο προσδίδοντας έτσι σεβασμό στο τιμώμενο πρόσωπο ή χώρο. Παράλληλα με τον σεβασμό, έδιναν και μία πολύ καλή ευκαιρία στον Park να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιό του.

Ο κύριος Park, πήγαινε στον χώρο που είχε σταμπάρει από πριν, έβγαζε τα παπούτσια του, έμπαινε μέσα, τιμούσε (και καλά) όποιον ή ότι ήταν να τιμήσει και την έκανε. Με την διαφορά ότι φεύγοντας αντί για να πάρει τα δικά του παπούτσια έπαιρνε το πιο ακριβό ζευγάρι που μπορούσε να εντοπίσει από τα πολλά που ήταν παρκαρισμένα από έξω. Τα ζευγάρια που καβάτζωνε τα φύλαγε σε μία αποθήκη (την οποία βρήκε η αστυνομία και έγινε χαμός) προκειμένου να τα προωθήσει στο μαγαζί του μετά από λίγο καιρό.

Η αστυνομία κατάλαβε την κομπίνα του Mr. Park και του έστησε καρτέρι με αποτέλεσμα να τον πιάσει στα πράσα. Ο Park, μέχρι την στιγμή που συνελήφθη, είχε αποσπάσει 1200 ζευγάρια παπούτσια συνολικής αξίας 1240 ευρώ.

(συνέχεια…)

Γενικά δεν θεωρώ τον εαυτό μου computer geek παρά μόνο sort of a home power user καθώς ούτε γνώσεις προγραμματισμού κατέχω, ούτε είμαι network master και ούτε και linuxάς. Παρόλα αυτά στη δουλειά με φωνάζουν Dr House των υπολογιστών, γιατί έχω ένα Hardware Failure Instict κυρίως λόγω της ειδικοτητάς μου (ηλεκτρονικός αεροσκαφών) η οποία με έχει βάλει για τα καλά στη ηλεκτρονική λογική την κυριαχούσα δηλαδή στην pc «αρχιτεκτονική».

Έχει τύχει να διαχειριστώ δύσκολες υποθέσεις αλλά κυρίως αστείες. Σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από αυτές , τις οποίες εσείς εκτιμώ ότι θα κρίνετε ως ενδιαφέρουσες.

Περίπτωση #1 «Το χαμένο CD»

Βρισκόμουν στην Ρόδο το μακρινό 2002 και κάποιος συνάδελφος γινόταν περίγελος, λέγοντας ότι ο υπολογιστής του , είχε «φάει» ένα cd του. Η περιεργειά μου μεγάλη και σε λιγάκι άρχισα τις ερωτήσεις. Η υπόθεση είχε ως εξής: Πριν 2 μήνες , ένα βραδάκι τοποθέτησε το αγαπημένο του cd μουσικής στο cdrom του pc του, περίμενε να ακούσει μουσική αλλά μάταια. Το μυστήριο δεν ήταν εδώ αλλά όταν έβγαλε πάλι το cdrom tray διαπίστωσε ότι το cd δεν ήταν μέσα!!! Αδύνατον θα πείτε αλλά έτσι είπε. Μάλιστα ανέφερε ότι πήγε και το μηχάνημα σε τοπικό no brand pcάδικο και δεν διαπιστώθηκε τίποτα.

(συνέχεια…)

Δεν ξέρω αν αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία ή τουλάχιστον πανελλαδική (το googleισμα δεν έβγαλε τίποτα), αλλά στην Πάτρα εδώ και 3-4 χρόνια εφαρμόζεται νέο μοντέλο στην διαχείριση κυκλοφορίας από πλευράς σηματοδότησης διασταυρώσεων. Η προτεραιότητα δεν μπορεί να οριστεί πλέον βάση καμίας κοινής λογικής αφού οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να τοποθετήσουν STOP σε όλες τις μεριές και κατευθύνσεις!

Το φαινόμενο της «πολυstopίας» οδηγεί σε τραγελαφικές καταστάσεις αφού οι περισσότεροι οδηγοί σταματούν και κοιτάζουν ο ένας τον άλλο αφού δεν μπορούν να καταλάβουν ποιος έχει προτεραιότητα. Η προτεραιότητα από δεξιά δεν έχει νόημα καθώς ο έχων STOP είναι υποχρεωμένος να παραχωρεί προτεραιότητα. Η όλη κατάσταση θυμίζει αυτό που πάντα ήταν λάθος σαν απάντηση όταν δίνουμε για σήματα «Θα προηγηθεί συνεννόηση μεταξύ των οδηγών». Χειρότερο όλων ότι κάποιοι ήδη αγνοούν το δικό τους STOP με την λογική έχω πιο «κύριο» δρόμο.

Η απάντηση των υπευθύνων ήταν αποστομωτική…

(συνέχεια…)

Κάποιοι θεωρούν ξεφτίλα το να σε δείρει η σύντροφός τους. Αλήθεια αυτοί οι κάποιοι τι θα είχαν να πουν αν είχαν σύντροφο στη ζωή την γυναίκα της ιστορίας μας; Όπως καταλάβατε η συγκεκριμένη κυρία άσκησε βία απέναντι στο ταίρι αλλά το περίεργο δεν είναι αυτό. Το περίεργο είναι ότι τον ξυλοκόπησε με μία μπριζόλα! Ναι καλά διαβάσατε, το όπλο της ήταν μία μπριζόλα, χοιρινή ή μοσχαρίσια  δεν διευκρινίστηκε.

Πώς καταλήξαμε όμως στον ασυνήθιστο ξυλοδαρμό; Η Elsie Egan και ο φίλος της Peter Scabhuttl που είναι ανάπηρος και πάσχει από την ασθένεια του καρκίνου, ετοιμάζονταν να δειπνήσουν όταν διαφώνησαν για το είδος του ψωμιού που θα έτρωγαν. Ε τότε η γυναίκα βγήκε εκτός εαυτού και άρχισε να τον χαστουκίζει με την μπριζόλα. Η ίδια παραδέχτηκε ότι τον χαστούκισε αλλά όχι με αυτό το ασυνήθιστο όπλο.

Πάντως η 53χρονη γυναίκα κινδυνεύει να καταδικαστεί για επίθεση και κακοποίηση. Πολύ ξεφτίλα πάντως να φας ξύλο με μία μπριζόλα. Που να το πεις και ποιος να σε πάρει στα σοβαρά.

Α έχω και μία απορία. Πώς λέγεται τελικά, μπριζόλα ή πριτσόλα; :p

[via]

Μετά το Extreme Ironing που μας απασχόλησε την προηγούμενη εβδομάδα, θα ασχοληθούμε τώρα με ένα νέο εναλλακτικό άθλημα, το Chessboxing. Όπως είναι προφανές και από το όνομα του αθλήματος, πρόκειται για έναν συνδυασμού του μποξ και του σκάκι.

Πιο συγκεκριμένα, οι αθλητές επιδίδονται ταυτόχρονα στα δύο αθλήματα από τρία λεπτά. Δηλαδή παίζουν τρία λεπτά μποξ, τρία λεπτά σκάκι, τρία λεπτά μποξ, τρία λεπτά σκάκι και ούτω καθ’ εξής. Το παιχνίδι τελειώνει είτε με knockout, είτε με checkmate, ότι από τα δύο γίνει πρώτο.

Το άθλημα αυτό ξεκίνησε το 2003 στο Λονδίνο από έναν Ολλανδό και ήδη υπάρχουν οργανωμένα πρωταθλήματα και παγκόσμια τουρνουά (το πρώτο έγινε το 2005). Συνεπώς, σε περίπτωση που δεν μπορείτε να αποφανθείτε αν έχετε έφεση στα πνευματικά παιχνίδια ή τα βίαια αθλήματα, δοκιμάστε το chessboxing και ίσως βρείτε την χαρά σας.

Για περισσότερες λεπτομέρειες, δείτε το βίντεο που ακολουθεί.

(συνέχεια…)

Ένα νέο άθλημα (ο Θεός να το κάνει) έχει αρχίσει να αναπτύσσεται και να επεκτείνεται τα τελευταία χρόνια. Ο λόγος για το Extreme Ironing, ένα άθλημα στο οποίο οι συμμετέχοντες πρέπει να σιδερώσουν με σιδερώστρα και σίδερο κάτω από τις πιο υπερβολικές συνθήκες.

Όταν λέμε υπερβολικές συνθήκες, το εννοούμε πραγματικά. Για παράδειγμα, κάτω από το νερό, στην κορυφή ενός βουνού, κάνοντας ποδήλατο, κάνοντας rappel, κρεμασμένος ανάποδα, μέσα σε απόκρημνη σπηλιά, πάνω σε ένα καγιάκ και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σας.

Το άθλημα αυτό ξεκίνησε το 1997 από την Αγγλία (περίεργο που δεν άρχισε από την Ιαπωνία) και ήδη έχει εξαπλωθεί στην Γερμανία, την Αυστραλία και την Ιαπωνία (είπα και εγώ). Περριτό να αναφέρουμε πως υπάρχει και οργανωμένο πρωτάθλημα.

Για να πάρετε μία πραγματική γεύση, ρίξτε μία ματιά στο βίντεο και τις φωτογραφίες που ακολουθούν. Περιμένω τους προβληματισμούς σας.

(συνέχεια…)

Και οι υπερβολές δεν έχουν τέλος. Μετά τον φόβο μερικών ανθρώπων ότι τους παρακολουθεί διαρκώς μία πάπια (!) τώρα έχουμε αυτούς που φοβούνται τα λάχανα! Όπως έμαθα πρόσφατα, υπάρχει μία ομάδα ανθρώπων η οποία πάσχει από λαχανοφοβία (lachanophobia στα αγγλικά)! Όσοι έχουν την ασθένεια αυτή, όπως είναι προφανές και από το όνομά της, φοβούνται τα λάχανα.

Όπως δηλώνουν και οι ίδιοι οι ασθενείς, δεν είναι ότι δεν τους αρέσουν τα λάχανα ή δεν μπορούνε να τα φάνε, αλλά φοβούνται μόνο στην όψη τους. Στην όψη ενός λάχανου (όχι απαραίτητα στο πιάτο τους, αλλά οπουδήποτε τριγύρω) τους πιάνει πανικός, ιδρώνουν και αυξάνονται οι χτύποι της καρδιάς τους.

Άντε να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε πια! Την επόμενη φορά που θα κάνετε το τραπέζι σε κάποιον, σιγουρευτείτε για το αν έχει καμία μυστήρια φοβία πριν σερβίρετε την σαλάτα!

[via]

Είναι κοινώς γνωστό ότι κάποιοι άνθρωποι δεν αισθάνονται και πολύ άνετα κάτω από ορισμένες καταστάσεις. Για παράδειγμα, κάποιοι δεν μπορούν να μένουν σε στενούς χώρους, κάποιοι άλλοι δεν μπορούν τον πολύ κόσμο, άλλοι πάλι φοβούνται τις αράχνες, τα αεροπλάνα και τα λοιπά. Συνεπώς, όλοι είμαστε λίγο πολύ ενήμεροι για τις διάφορες φοβίες όπως κλειστοφοβία, αγοραφοβία, αραχνοφοβία και τα λοιπά.

Πρόσφατα ανακάλυψα πως υπάρχει ακόμα μία τέτοια φοβία, η ανατιδαφοβία (anatidaephobia). Όσοι πάσχουν από αυτή τη φοβία, φοβούνται πως τους παρακολουθεί συνεχώς μία πάπια!!! Όπως ήταν αναμενόμενο, η παπιοφοβία προκαλείται σε κάποιον άνθρωπο εξαιτίας ενός τραυματικού περιστατικού που ενδεχομένως να είχε στην παιδική του ηλικία και σχετίζεται με την φύση του φόβου (δηλαδή με τις πάπιες στην συγκεκριμένη περίπτωση).

Δεν είμαι σίγουρος πόσο πιθανό είναι να πειράξει μία πάπια κάποιον άνθρωπο και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που ο άνθρωπος να νομίζει ότι καταδιώκεται από τις πάπιες… ωστόσο η παπιοφοβία είναι αρκετά σύνηθες φαινόμενο.

Εσείς πως αισθάνεστε με τις πάπιες; Πιστεύεται πως σας παρακολουθούν ή είστε χαλαροί μαζί τους;

(συνέχεια…)

Την Κυριακή που μας πέρασε (27/09/2009) αναμετρήθηκαν για την 2η αγωνιστική της ΕΠΣ Πέλλας η Δόξα Μελισσίου με την Δόξα Μανδάλου! Ο αγώνας έληξε 1-1 αλλά δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει κανέναν αυτό. Το ενδιαφέρον, δυστυχώς, του αγώνα είναι τα δεινά που πέρασε ο διαιτητής.

Ο διαιτητής, Χαρίτωνας Πορτοκαλίδης, πέρασε τα πάνδεινα σε αυτό τον αγώνα. Κατά την διάρκεια του ενενηντάλεπτου ακούγονταν υβριστικά συνθήματα εναντίον του και εναντίον όλων των γνωστών του, του πετάγανε αντικείμενα και άλλα παρόμοια. Η φιλοξενούμενη ομάδα (η Δόξα Μανδάλου δηλαδή) ισοφάρισε το σκορ στο 95′ με αποτέλεσμα οι οπαδοί να εξαγριωθούν ακόμα περισσότερο. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ο διαιτητής να γρονθοκοπηθεί από οπαδούς ενώ πάνω που πίστευε ότι τα έχει δει όλα και ότι σιγά σιγά η δουλειά του στο γήπεδο τελείωσε, ήρθε ένας οπαδός ο οποίος έβγαλε όπλο και τον σημάδευε από 1,5 μέτρο απόσταση προειδοποιώντας ότι θα τον σκοτώσει!

Ο διαιτητής τα έχασε, αλλά για καλή του τύχη ο οπαδός έκανε μεταβολή μετά από λίγο και έφυγε! Μετά τον αγώνα, η ομάδα των διαιτητών κατέθεσε μηνύσεις και φυσικά καταδίκασε τα γεγονότα. Άλλο ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι παλιότερα είχε γίνει παρόμοιο περιστατικό, μόνο που ο οπαδός ήταν οπλισμένος με τσεκούρι!

Ρε, δεν πάμε καλά!!! Πάνε οι άλλοι να παίξουνε μπάλα και να κάνουν τον χαβαλέ τους (μιλάμε για ερασιτεχνικό πρωτάθλημα στον νομό Πέλλας) και τους κυνηγάνε με τσεκούρια και πιστόλια. Έλεος δηλαδή!

Είμαι σίγουρος ότι όλοι μας έχουμε βρεθεί σε καταστάσεις που μας φέρνουν ένα βήμα πριν από την τρέλα. Εντάξει υπερβάλω λιγάκι αλλά υπάρχουν κάποια πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας και μας σπάνε τα νεύρα στη κυριολεξία. Από περιπτώσεις που ενοχλούν γενικά τον κοσμάκι ως μερικές μικρές αναποδιές που έχει ο καθένας μας απέναντι σε ενέργειες άλλων. Να σας φέρω ένα παράδειγμα να καταλάβετε. Το κορνάρισμα ενός αυτοκινήτου ή ένα μηχανάκι με τρίπια εξάτμιση μέρα μεσημέρι ενοχλούν σχεδόν όλους μας. Αλλά το τρίξιμο μιας κιμωλίας σε  έναν πίνακα μερικούς τους αφήνει παγερά αδιάφορους αλλά για μερικούς είναι βάναυσο. Νομίζω ότι έγινα πιο ξεκάθαρος τώρα.

Ώρα να μιλήσω για τον εαυτό μου και να πω μερικά πράγματα που δεν τα αντέχω και πολύ…Ίσως βγάλετε το συμπέρασμα ότι δεν είμαι και ο πιο εύκολος άνθρωπος του κόσμου, αλλά δεν θα σας παρεξηγήσω.

Του chzigkol του τι σπάει:

• Όταν ο άλλος κάνει θόρυβο με το στόμα του όταν μασάει φαγητό ή τσίχλα. Εκτός από αγενές το θεωρώ και ενοχλητικό.
• Σας παρακαλώ μην δαγκώνετε το πιρούνι σας όταν τρώτε γιατί ανατριχιάζω.

Μόλις διαπίστωσα ότι δεν είμαι και ο κατάλληλος άνθρωπος να βγει κανείς μαζί του για δείπνο…

• Όταν τα μηχανάκια πατάνε διπλή γραμμή σε μποτιλιάρισμα και ουσιαστικά πρέπει να προσέχει όταν περνάς το δρόμο μην σου έρθει κανείς από πουθενά.
• Κλασσικά, οι ταξιτζίδες που νομίζουν ότι ο δρόμος τους ανήκει.
• Ο κάθε οδηγός που έχει θεωρήσει τον εαυτό του καλό στην οδήγηση και δεν προσέχει στο δρόμο. Οκ ρε φίλε, μπορεί να είσαι καλός, αλλά μπορεί πάντα να υπάρχει κάποιος άλλος που θα κάνει τη βλακεία και θα σε τρακάρει. Για αυτό drive slowly.
• Όταν ο άλλος βήχει ή φταρνίζετε και δεν βάζει χέρι ή αγκώνα μπροστά. Έχουμε και την γουρουνογρίπη ρε παιδιά! Λίγη προσοχή!

Αυτά πάνω κάτω μπόρεσα να σκεφτώ. Ώρα να μας πείτε και εσείς τι σας τη σπάει…Προσοχή στις εκφράσεις που θα χρησιμοποιήσετε για να μην θεωρηθεί το σχόλιό σας ως ανεπιθύμητο

Σύμφωνα με τους υπεύθυνους των Ρεκόρ Guinness, ο ο Τούρκος Σουλτάν Κοσέν είναι ο νέος ψηλότερος άνθρωπος του κόσμου! Ο Σουλτάν είναι 27 ετών και έχει ύψος 2 μέτρα και 47 εκατοστά! Ο Σουλτάν Κοσέν αναπτυσσόταν κανονικά μέχρι την ηλικία των 10 ετών, ωστόσο ένας όγκος είχε σαν αποτέλεσμα να μη σταματήσει η ανάπτυξή του. Ο όγκος αφαιρέθηκε πέρυσι και έτσι ο Κοσέν σταμάτησε να ψηλώνει (διαφορετικά ένας Θεός ξέρει μέχρι που θα έφτανε).

Ο Κοσέν απέκτησε ξαφνικά μεγάλη διασημότητα εξαιτίας του ρεκόρ Guinness και της διαφήμισης που αυτό συνεπάγεται. Μετά την διασημότητα αυτή, ο Κοσέν ελπίζει πως η ζωή του θα είναι ευκολότερη και με περισσότερους ανθρώπους γύρω του. Μέχρι τώρα ο Σουλτάν δεν είχε φυσιολογική ζωή εξαιτίας του ύψους του. Δεν μπορεί να βρει ρούχα στα μέτρα του, ο κόσμος τρομάζει όταν τον βλέπει και δεν τον πλησιάζει, ενώ ψάχνει με αγωνία αυτοκίνητο στο οποίο να χωράει να μπει. Τουλάχιστον είναι αρκετά χρήσιμος στο σπίτι όπου αλλάζει λάμπες, κρεμάει κουρτίνες και βλέπει ποιος έρχεται από μακριά!

Το όνειρο της ζωής του είναι να βρει τον πραγματικό έρωτα και ελπίζει πως τώρα που είναι διάσημος αυτό θα επιτευχθεί ευκολότερα, γιατί οι κοπέλες δεν θα τρομάζουν βλέποντάς τον, αλλά θα θέλουν να του μιλήσουν.

Τέλος, το δώρο του Σολτάν Κοσέν για το ρεκόρ του, εκτός από την χρηματική αμοιβή, ήταν ένα κρεβάτι τριών μέτρων! Πολύ έξυπνο δώρο από τον οργανισμό Guinness!

[via]