Γενικά δεν θεωρώ τον εαυτό μου computer geek παρά μόνο sort of a home power user καθώς ούτε γνώσεις προγραμματισμού κατέχω, ούτε είμαι network master και ούτε και linuxάς. Παρόλα αυτά στη δουλειά με φωνάζουν Dr House των υπολογιστών, γιατί έχω ένα Hardware Failure Instict κυρίως λόγω της ειδικοτητάς μου (ηλεκτρονικός αεροσκαφών) η οποία με έχει βάλει για τα καλά στη ηλεκτρονική λογική την κυριαχούσα δηλαδή στην pc “αρχιτεκτονική”.

Έχει τύχει να διαχειριστώ δύσκολες υποθέσεις αλλά κυρίως αστείες. Σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από αυτές , τις οποίες εσείς εκτιμώ ότι θα κρίνετε ως ενδιαφέρουσες.

Περίπτωση #1 “Το χαμένο CD”

Βρισκόμουν στην Ρόδο το μακρινό 2002 και κάποιος συνάδελφος γινόταν περίγελος, λέγοντας ότι ο υπολογιστής του , είχε “φάει” ένα cd του. Η περιεργειά μου μεγάλη και σε λιγάκι άρχισα τις ερωτήσεις. Η υπόθεση είχε ως εξής: Πριν 2 μήνες , ένα βραδάκι τοποθέτησε το αγαπημένο του cd μουσικής στο cdrom του pc του, περίμενε να ακούσει μουσική αλλά μάταια. Το μυστήριο δεν ήταν εδώ αλλά όταν έβγαλε πάλι το cdrom tray διαπίστωσε ότι το cd δεν ήταν μέσα!!! Αδύνατον θα πείτε αλλά έτσι είπε. Μάλιστα ανέφερε ότι πήγε και το μηχάνημα σε τοπικό no brand pcάδικο και δεν διαπιστώθηκε τίποτα.

(συνέχεια…)

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του υπολογιστή είναι ότι σε κάνει να ανακατεύεσαι με ένα κάρο καλώδια. Καλώδιο για την οθόνη, καλώδιο για το πληκτρολόγιο, καλώδιο για το ποντίκι, καλώδιο για τα ηχεία, καλώδιο για το modem, καλώδιο για το ένα, καλώδιο για το άλλο και πάει λέγοντας.

Αυτά τα καλώδια ενδεχομένως να μην αποτελούν μεγάλο πρόβλημα σε περίπτωση που είναι τοποθετημένα με τάξη και πιασμένα μεταξύ τους είτε στον αέρα, είτε στον τοίχο. Επίσης, μπορεί να είναι άναρχα τοποθετημένα (πεταμένα δηλαδή), αλλά αν αυτό είναι πίσω από το γραφείο ή σε κάποιο σημείο το οποίο δεν φαίνεται δεν μας πειράζει και πάρα πολύ.

Το πρόβλημα των καλωδίων για εμένα εντοπίζεται στα καλώδια τα οποία υπάρχουν αλλά δεν κάνουν τίποτα για κάποιο χρονικό διάστημα. Τέτοια καλώδια είναι ο φορτιστής του κινητού, μία προέκταση USB ή κάποιο καλώδιο κάποιας συσκευής (π.χ. φωτογραφική μηχανή) το οποίο το χρησιμοποιώ συχνά, αλλά δεν είναι μόνιμα η φωτογραφική επάνω του. Το πρόβλημα είναι ότι δεν θέλω να τα μαζεύω και να τα ξαναπλώνω τρεις την ώρα, συνεπώς τα έχω μονίμως συνδεδεμένα ασχέτως με το αν η άλλη τους άκρη έχει κάποια συσκευή ή όχι.

Αυτά τα καλώδια μετακινούνται συνέχεια και μπλέκονται μέσα στα χέρια σου. Ωστόσο, σήμερα βρήκα τυχαία μία πολύ έξυπνη λύση. Υπάρχουν κάτι πολύχρωμα μπιχλιμπίδια τα οποία κολλάνε σε όποια επιφάνεια τα βάλεις και έχουν επάνω τους μία εγκοπή στην οποία χωράει ακριβώς ένα καλώδιο. Μερικά παραδείγματα μπορείτε να δείτε στην εικόνα του άρθρου αλλά και στις υπόλοιπες εικόνες που ακολουθούν παρακάτω.

Το ωραίο με αυτά είναι ότι είναι όμορφα και ότι μπορούν είτε να πιάνουν κάποια καλώδια μαζί, είτε να κρατάνε σε ένα διακριτικό σημείο κάποιο καλώδιο που δεν χρησιμοποιείται (βλέπε εικόνα 1, 2, 4, 5). Φυσικά, αν έχετε φαντασία μπορείτε να βρείτε πολλές ακόμα εφαρμογές τους (βλέπε εικόνα 3).

(συνέχεια…)

Πολλοί είναι αυτοί που προτιμούν να χτίσουν τον υπολογιστή τους μόνοι τους και να μην τον πάρουν έτοιμο. Να αγοράσουν δηλαδή όλα τα εξαρτήματα (μητρική, cpu, κάρτα γραφικών, κλπ) και να τα συνθέσουν μόνοι τους. Πολλοί από αυτούς παράγουν μερικά πολύ έξυπνα και εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Μερικοί, πάλι, αποτυγχάνουν εντελώς. Αυτό συμβαίνει είτε εξαιτίας του υπερβολικού ζήλου για καινοτομία, είτε εξαιτίας των αποτυγχημένων αισθητικών προτιμήσεων, είτε λόγω έλλειψης κεφαλαίου, είτε για οποιοδήποτε άλλο λόγο.

Δείτε στην εικόνα που ακολουθεί την φιλόδοξη προσπάθεια ενός τύπου να φτιάξει του υπολογιστή του από πράγματα που βρήκε μέσα στο σπίτι προφανώς με στόχο να μειώσει το κόστος του (ή να προκαλέσει την κοινή γνώμη). Όλα καλά με το τελικό αποτέλεσμα… αλλά το σίδερο σιδερώματος είναι too much!

(συνέχεια…)

Σίγουρα τα πληκτρολόγια των περισσότερων από εμάς δεν είναι καθαρά. Σπάνια τα καθαρίζουμε ίσως γιατί δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται, αλλά ίσως πάλι επειδή βαριόμαστε και δεν το σκεφτόμαστε. Μήπως όμως πρέπει να το ξανασκεφτούμε;

Έρευνα από τη Μεγάλη Βρετανία έρχεται να αποδείξει ότι ένα πληκτρολόγιο, αν δεν καθαρίζεται συχνά, αποτελεί μεγαλύτερη εστία μικροβίων ακόμα και από μία τουαλέτα. Η εταιρία ερευνών Which που ανέλαβε την έρευνα εξέτασε 33 πληκτρολόγια που βρίσκονταν σε χώρο εργασίας και κατέληξε στο παραπάνω συμπέρασμα.

Η έρευνα επισημαίνει ότι χρειάζονται μόλις λίγοι μήνες για να ξεπεράσει ο δείκτης μικροβίων κατά 150% το μέσο όρο, για αυτό και πρέπει να το καθαρίζουμε συχνά. Εσείς αλήθεια πιστεύετε ότι θα συνετιστούμε; Εγώ δεν το νομίζω…

[via]

Ο Γάλλος Αλέξις Λεμέρ είναι ο εχθρός των υπολογιστών και της… 13ης ρίζας! Αν και οι περισσότεροι δυσκολεύονται με τον υπολογισμό (χωρίς υπολογιστή, χαρτί και στυλό) της τετραγωνικής ρίζας, ο Λεμέρ τις δαμάζει με χαρακτηριστική ταχύτητα και άνεση.

Την ικανότητά του αυτή την απέδειξε με χαρακτηριστική ευκολία, υπολογίζοντας την 13η ρίζα ενός αριθμού με 200 ψηφία (!) μέσα σε 72,4 δευτερόλεπτα, σπάζοντας ταυτόχρονα το ρεκόρ που κατείχε ο ίδιος!

Ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής επέλεξε τυχαία έναν αριθμό με 200 ψηφία, τον ανακοίνωσε στον Αλέξις και αυτός χρησιμοποιώντας μόνο το μυαλόυ του, υπολόγισε μέσα σε 72,4 δευτερόλεπτα, ότι η 13η ρίζα του αριθμού ισούται με 2.397.207.667.966.701.

Ο 27χρονος κάνει διδακτορικό στην τεχνητή νοημοσύνη και εξασκείτε χρόνια σε αυτή τη τεχνική. Ισχυρίζεται ότι το μόνο που κάνει είναι να εφαρμόζει μία τεχνική τεχνητής νοημοσύνης στο μυαλό του αντί για τον υπολογιστή. Επίσης, πιστεύει πως όλοι οι άνθρωποι είναι ικανοί να το κάνουν αυτό (δεν είναι δικό του χάρισμα), αλλά θέλει εξάσκηση και συνεχή εφαρμογή.

Παρόλα αυτά, το κατόρθωμά του είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό, αν σκεφτούμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν μόνο 72,4 δευτερόλεπτα για να διαβάσουν τον αριθμό που έδωσε ο υπολογιστής, ενώ σχεδόν κανείς δεν μπορεί να βρει την τετραγωνική ρίζα… πόσο μάλιστα την 13η!

[via]