About the author

Σίβυλλα

Σίβυλλα

Όταν το ποτάμι άρχισε να λιώνει όλα άλλαξαν. Λέξεις που δεν ήξερα ότι υπάρχουν ειπώθηκαν, χρώματα που μύριζαν καλοκαίρι ρίχτηκαν σε τσαλακωμένους καμβάδες. Η Σίβυλλα που ξέρατε δεν υπάρχει πια. Ξαναγεννήθηκε μια άλλη, πιο παιδί, πιο γελαστή, πιο δυνατή. Έχει φωνή, πινέλα και ανθρώπους που μυρίζουν αλήθεια. Και ίσως να έρθει η μέρα που τα μαύρα δεν θα τα ξαναβάλει.

6 Comments

  1. 1

    Νικος

    Υπέροχο και…υπέροχος!😍

    Reply
  2. 2

    Marina

    Μου θύμισες τον δικό μου μπαμπά και συγκινήθηκα. Να τους θυμόμαστε!

    Reply
  3. 3

    Ανώνυμος

    Καταπληκτικό!

    Reply
  4. 4

    Νίκη

    Πολύ ωραίο Μακάρι όλα τα παιδιά να είχαν την ίδια γνώμη για τον πατέρα τους.

    Reply
  5. 5

    Sp

    Κατάθεση ψυχής…!!!!

    Reply
  6. 6

    George

    Εικόνες νοσταλγίας!!!

    Reply

Απάντηση σε Sp Ακύρωση απάντησης

Powered by Social Mind