You Are Here: Home » Ψυχαγωγία » Βιβλία (Page 3)

Μαθήματα Νεκροψίας (2013)

Ο Πάουλ είναι ιατροδικαστής, στο Βερολίνο της Γερμανίας. Μια μέρα θα βρει στο κρανίο ενός κακοποιημένου πτώματος ένα χαρτάκι με τον αριθμό τηλεφώνου της κόρης του. Το επόμενο πτώμα εμφανίζεται στο νησί Χέλγκολαντ, το οποίο όμως έχει αποκοπεί από την ηπειρωτική χώρα, λόγω κακοκαιρίας. Επομένως, ο Πάουλ αναγκάζει την σχεδιάστρια κόμικ και κάτοικο του νησιού, Λίντα, να κάνει την νεκροψία καθοδηγούμενη από τον ...

Read more

Οδός Φάρων

Περπατούσα αδέξια έχοντας χωμένο το κεφάλι μου στην οθόνη του κινητού. Ήταν δύσκολο να βρω τον δρόμο που είχα διανύσει εκατοντάδες φορές όταν ήμουν ακόμα παιδί. Είχαν περάσει σχεδόν είκοσι χρόνια από τότε. Δεν ήμουν καν σίγουρη ποια ήταν η οδός. Ήμουν όμως αποφασισμένη άπαξ και είχα πατήσει το πόδι μου για ολιγοήμερες διακοπές να βρεθώ στα παλιά μου λιμέρια.  Δεν ήμουν σίγουρη, αλλά η εκκλησία στην πλατεία ...

Read more

Πίσω από τα αστέρια

«Κοίτα τον ουρανό και πες μου τι βλέπεις». Κοίταξα ψηλά και προσπάθησα να δω αυτό που ήθελε να του πω ότι έβλεπα. Αρχικά, επικεντρώθηκα στα αστέρια. Να ήθελε, άραγε, να ακούσει πόσα πολλά ήταν ή πόσο λαμπερά; «Είναι πανέμορφα». «Τι βλέπεις, λοιπόν;» Στάθηκα σιωπηλή, συνεπαρμένη από τη στιγμή. «Βλέπω πολλές αστραφτερές πυγολαμπίδες να ρίχνουν φως και να ομορφαίνουν το σκοτάδι». Τώρα ήταν η σειρά του να μείνε ...

Read more

Ένα κομμάτι άσπρο χαρτί

Σήκωσα το κεφάλι μου και την είδα να κάθεται απέναντί μου. Ήταν ένα κορίτσι κοντά στην ηλικία μου με ένα αινιγματικό βλέμμα, αλλά αδιάφορο παρουσιαστικό. Μου χαμογέλασε και της ανταπέδωσα. Κρατούσε και εκείνη ένα κομμάτι άσπρο χαρτί μέσα σε νάιλον, όπως ακριβώς και εγώ. Κανονικά, θα έπρεπε να τη βλέπω ανταγωνιστικά, αλλά για κάποιο λόγο μού έβγαλε συμπάθεια. «Και εσύ για την θέση;» Μου έγνεψε καταφατικά. Τρ ...

Read more

Η μάχη της ζωής

Τα πόδια της ήταν χωμένα στη ζεστή αμμουδιά. Ο ήλιος έκαιγε και η θερμότητα είχε απορροφηθεί από κάθε κόκκο χρυσής άμμου. Τα πέλματά της, τόσο ανοιχτόχρωμα σαν να ήταν πάντοτε προστατευμένα, πονούσαν σε αυτή την ξένη αίσθηση. Δεν την ένοιαζε όμως. Τίποτα δεν την ένοιαζε. Αυτό που έβλεπε μπορούσε να πάρει μακριά κάθε πικρό συναίσθημα. Άλλωστε το αεράκι, προσέδιδε μία προσωρινή δροσιά μέσα στο λιοπύρι και έτσ ...

Read more

Όσα φέρνει η στιγμή

Είναι περασμένες δώδεκα. Ψυχή δεν υπάρχει στον δρόμο. Φαίνεται πως είναι όλοι μαζεμένοι στις οικογενειακές τους εστίες και ετοιμάζονται να πέσουν για ύπνο, όπως κάνουν όλοι οι συνηθισμένοι νοικοκυραίοι. Μόνο εγώ και μερικοί ακόμα ξενύχτηδες έχουμε βγει στη γύρα. Αλλά, ακόμα και εκείνοι αποφεύγουν να πατήσουν το πόδι τους σε αυτή την πλευρά της πόλης. Τι το κακό έχει η ερημιά; Εμένα μου αρέσει. Ο ουρανός, αν ...

Read more

Η παγίδα – Γ΄Μέρος

Τινάχτηκε από το κρεβάτι και άρχισε να τρέχει προς το σχολείο. Πλέον, είχε πέσει το σκοτάδι και κανένας εκτός από εκείνον και τα φαντάσματά του δεν τριγυρνούσε έξω. Μόλις έφτασε, άναψε πάλι το φακό. Πλησίασε την έδρα και έκανε ακριβώς ότι και νωρίτερα. Το πρώτο λοιπόν στοιχείο ήταν μπροστά του. Μία ίνα από κόκκινο ύφασμα ήταν πιασμένη σε μια από τις σκλήθρες της έδρας. Πιθανότατα η Ανν, καθώς δίδασκε, κινήθ ...

Read more

© 2007-2013 Powered By Websthetics

Scroll to top