About the author

Σίβυλλα

Σίβυλλα

Όταν το ποτάμι άρχισε να λιώνει όλα άλλαξαν. Λέξεις που δεν ήξερα ότι υπάρχουν ειπώθηκαν, χρώματα που μύριζαν καλοκαίρι ρίχτηκαν σε τσαλακωμένους καμβάδες. Η Σίβυλλα που ξέρατε δεν υπάρχει πια. Ξαναγεννήθηκε μια άλλη, πιο παιδί, πιο γελαστή, πιο δυνατή. Έχει φωνή, πινέλα και ανθρώπους που μυρίζουν αλήθεια. Και ίσως να έρθει η μέρα που τα μαύρα δεν θα τα ξαναβάλει.

6 Comments

  1. 1

    Ps

    Ό έρωτας εξ ορισμού πονάει…
    Έτσι είναι η φύση του..
    Σε κάνει να μαχεσαι.να προσπαθείς…
    Σε κάνει να λιώνεις.
    Είναι καί λίγο ψυχοφθορος…
    Τουλάχιστον αν το κάνουμε ας ερωτευόμαστε σάν μικρά παιδιά.. Αγνά καί χωρίς δεύτερες σκέψεις..
    Σίβυλλα απολαυστικά παραστατική για ακόμη μία φορά..!!!!
    Σ’ ευχαριστούμε

    Reply
  2. 2

    Nef21

    Πόσοι έρωτες και κάθε καινούριος μοναδικός! Ερωτευτείτε κόσμε μπας και σωθούμε !

    Reply
  3. 3

    Sol Bena

    Συβιλλα το άρθρο σου υπέροχο!! Έχεις ένα χιούμορ μοναδικό και απολαυστικό. Έχεις πένα κορίτσι μου!!! Ομόρφυνε τα γκρίζα μονοπάτια του μιαλου μας. Μ έκανες με τον παιδαρο σου να γελάσω και να κλάψω. Σ ευχαριστώ.

    Reply
  4. 4

    Nico

    Εεεεεε…..ναι!!

    Reply
  5. 5

    Ελενη

    Αυτοί οι παίδαροι θα μας καταστρέψουν! Έξοχο το άρθρο σου κοπέλια!

    Reply
  6. 6

    Chris

    Αυτοί είμαστε. Σε ευχαριστούμε…

    Reply

Απάντηση σε Ps Ακύρωση απάντησης

Powered by Social Mind